نه ...

کاری به کار ِ عشق ندارم ... 

من هیچ چیز و هیچ کسی رادیگر در این زمانه دوست ندارم ...

اِنگار این روزگار چشم ندارد

من  را

یک روز خوشحال و بی ملال ببیند ...

زیرا هر چیزی و هر کسی را که دوست تر بداری ،

حتی اَگر یک نخ سیگار یا زهرمار باشد

اَز تو دریغ می کند ...

پس من

با همه ی ِ وجودم خودم را زدم به مُـــــردن !!

تا روزگار دیگر ، کاری به کار ِ من نداشته باشد !

این شعر ِ تازه را هم ناگفته می گذارم ...

تا روزگار بو نبرد ...

گفتم که

کاری به کار ِ عشق ندارم !!

   خسته نوشت :  

        لب ها همیشه حرف نمیزنند! حرفی تازه میخواهی سنگ ها را ورق بزن ...

        وگرنه دنیا همین نقطه ی کوچکیست که آخر این شعر خواهم گذاشت .